1.OBJETO DIGITAL EDUCATIVO (ODE)
1.
DEFINIZIO BATZUK
Multimedia: Eduki digitalak ahalik eta
hobekien erabili behar dira, multimediako aukerak baliatuz
Eskuragarritasuna: hezkuntzako edukiak
eskuragarriak izan behar dira, hau da, edozeinek eskuratzen ahal ditu, beti
ere, neutraltasun teknologia errespetatuz, non oinarrizko helburuak bete
daitezkeen baldintza teknologiak aldatu gabe.
Elkarrekintza: estrategia eta metodo zehatzak
diseinatzearen garrantzia, helburu pedagogikoak lortzeko. Honela, ikaslea,
teknologia berriekin ohitzen hasiko da.
Malgutasuna: Eduki digitalak malguak izan
behar dira, erabiltzaileak kontrolatzen dituelarik ikaskuntzarako helburuak
lortzeko gisan.
Modularitatea: Edukiek egingizun pedagogiko
bat behar dute, antolaketa modular bati erantzunez eta estruktura bat
mantenduz. Horrek erabiltzailearen moldagarritasuna bultzatzen du, beti ere,
aldaketak edonoiz egiten ahal badira.
Moldagarritasuna: moldagarritasunaren ondorioz,
ikaskuntzara objektua (obejeto de aprendizaje –OA) erabilgarri bihurtzen du,
eginkizun pedagogiko (helburuak, metodología, edukiak, ebaluazioa) bat betetzen
baitu. Hartaz, berrerabil daiteke beste estruktura batzuetan edo hartara beste
unitate didaktiko batean. Modu honetan, edukiak ere alda daitezke helburuaren
arabera.
“Interoperabilidad” (informazioa
erabiltzen eta partekatzen jakitea sistema baten edo gehiagoren bitartez): Eduki edukatibo digitalek
erakusle eta irizpide zehatzak behar dituzte, hau da, metainformazioak alderdi didaktikoak
barnebildu behar ditu.
2.
ESTANDARRAK
Gaur egun informazioa jasotzeko prozesuak
hobetzen doaz, eta zentzu horretan, erabiltzaileen esperientzia, ezagutzaren
kudeaketaren ondorioz. Beraz, mailakako prozesuak aurkitzen dira:
·
Metadatos: LOM, DublínCore, etc.
·
Objektu digitalen erabilera: IMS, SCORM, etc.
·
Komunikazioa: lenguajes neutros, independientes de los sistemas
operativos utilizados y del entorno software utilizado, como XML, Servicios web
(módulos de software, independientes y reutilizables).
Estandarren definizioa bukatutzat ematen da,
informazioa nola erabili eta eraldatu arau, protokolo, eta ereduak agertzen
direlarik baita hezkuntzarako eduki digitalak eskura direlarik ere.
Orain
arte, materialaren sorreran eta ikerkuntzan jarri dira indar guziak
baina gaur egun, hauen garapena bultzatzea beharrezkoa da, hezkuntzarako
aukerak argi utziz.
3.
OBJETO DIGITAL EDUCATIVO (ODE) : DEFINIZIOA
ETA ARKITEKTURA
Eduki digitalen ekoizpenak “Objeto de
Aprendizaje” delakoa du eredutzat, honela, eginkizun didaktiko zehatz bat
betetzen du.
“Objeto Digital Educativo (ODE), Material
Educativo Digital (MED) edo Objeto
Didáctico Digital (ODD)” bat, eduki digital bat da zeinaren helburua
erabiltzailearen ikaskuntza den. Zentzu horretan irudi bat ODE bat da baina ez
da OA (Obejto de Aprendizaje) gisa definitzen.
4.
NIVELES DE AGREGACIÓN Y
TIPOLOGÍAS DE ODE
Agregazio mailak, granularitate estrukturala
eta funtzionala definitu eta antolatu egiten dituzte. Hala nola, hiru arlo
izaten dira kontuan agregazio-mailak zehazteko; alde batetik, estruktura,
zertaz osatzen den seinalatzen dueña, adibidez: soinua, testua, irudia, itxura
etab. Bestalde, funtzionalitatea dugu, irakaskuntza-ikaskuntza
prozesuaren begi bistatik edukien funtzioak zehazten dituenak. Azkenik, estaldura
kurrikularra, hezkuntza maila osatzeko erabiltzen diren eduki multzoa
kontuan hartzen duenak.
Azaldu diren hiru arlo hauek kontuan izanda,
lau agregazio-maila definitzen dira:
1.maila: Oinarrizko Kontzeptua (Objeto básico. OB).
Agregazio maila txikiena da. Bertan, hurrengo taldeak eta ODE-ren mota bakoitza
txertatuta daude: media, informazio errepresentazio eta/edo ezagutza,
informatikako aplikazioa, zerbitzuak etab.
2.-4. mailak: hurrengo agregazio- mailak dira arkitektura
modularrean; bertan, ODEko taldeak eta motak txertatutak daude, hona hemen
aipagarriena: eduki didaktikoa. Horrela izanda, 2,3 eta 4 dituzten agregazio-
mailen objektu digitalek tipología berdina
daukate zehaztuta.
2. BUENAS PRÁCTICAS CON TECNOLOGÍA EN LOS PROCESOS DE E-A (Irakaskuntza-Ikaskuntza prozesuetan teknologia bidezko praktika ona)
Askotan IKT-en alde onak baino ez dira ikertzen, baina hauen ikasgelako integrazioan arazoak eta nahiko errekurtso ekonomiko behar dituzten beharrak sortu ditu. Gainera, kulturaren erreprodukzio eta kontrol funtzioarekin lotuta dago.
Izan ere, IKT-en integrazioa ez da soilik hornikuntza edo irakasleen prestakuntzaren arazo, ikasgelan esku hartzeko eta ikastetxea kudeatzeko era berriak eskatzen ditu, ikasle eta irakasleen rolen aldaketak eta prestakuntza behar berriak ere.
Gizartearen aldaketa azkarrak, aldaketak eskatzen dizkio eskolari, eta horretatik ikertzaile gehienek ez dute uste integrazioa lortuko denik. Izan ere, irakasleak zuzenean erabilitako teknologiak derrigorrezko hezkuntzan egitura aldaketa bat suposa dezaketen arren, ez dute beti funtzionatzen, askotan irakasleak IKTak tradizionalki garatzen dituen praktiketara moldatzen ditu eta. Beraz, praktika on batek eskola tradizionaleko praktikekiko haustura suposatuko luke.
Egoera honen aurrean, garrantzitsua da IKTen integraziorako oztopo nagusiak zerrendatzea:
- Irakaslearen mailan (maila mikroa): Irakasleek IKTko gaitasunetan eta hauen berritzeetan dituzten gabeziak, irakasleei IKTekin praktika pedagogikoak eskuratzeko ahalmenean eragiten die. IKTen edukien eta beraien erabilerarekiko motibazio eta konfiantza eza, eta irakasleen prestakuntza desegokiak dira maila honetako mugak.
- Eskolaren mailan (maila mesoa): IKTen sarbide eta azpiegiturek eragiten dute izan ere, IKTen integrazio arrakastatsua lortzeko teknologiaren erabilgarritasuna ez da faktore bakarra.
- Sistema mailan (maila makroa): Ikaskuntzan IKTak erabiltzean loturiko konpetentziak ez dira kontuan hartzen ebaluatzerako orduan, beraz, irakasleak helburu estandarrak lortzeko presiopean daude.
Hala ere, badaude ere, IKTen integrazioa arrakastatsu izateko eduki beharrezko baldintzak aztertzen dituzten ikertzaileak, eta hainbat pedagogiaren praktika ona IKT-ekin ikusi eta gero, ondorengo ezaugarriengatik bereizten direla esan dezakegu:
- Hezkuntza egoera edo testuinguru berrietan berritzaile, eredugarri eta transferigarria izatea
- Ikasleriari ikaskuntza bizipen baliotsuak eskaintzea
- Curriculumeko programak martxan jartzeko prozesuetan integraturik egotea
- Helburu pedagogikoekin baliabide eta material digitalak erabiltzea
Gainera, alfabetizazio digitala eskaintzen duten praktikak izan behar dira, hizkera eta baliabide ezberdinak erabiliz.
Azkenik, aipatu beharra dago IKTak ikasgelan integratzeko beharrezkoa dela planifikazioa, eta hau heziketa eredu baten pean egitea, hurrengo ezaugarriak edukiz:
- Konpetentzia digital eta informazionaletan alfabetizatzea, hau da, ikasleria prestatzea informazioa birsortu eta esanahia emateko.
- Ikasleria bultzatzea hainbat iturri eta teknologien bitartez informazioa bilatzeko
- Arazoak mahaigaineratuz, ikuspegi konstruktibista batez eta ordenagailuen bitartez irakastea
- Ikaskideen eta beste ikasgelen arteko elkarlaneko ikaskuntza prozesuak sustatzea
- Irakaslearen papera ikasgelan antolatzailea eta ikuskatzailea izan behar du, ikasleek teknologien bitartez ikaskuntza ariketak egiten dituzten bitartean
- Curriculumeko ikasgai guztiak kontuan hartuz alfabetizazio informal eta digitala eta ikus-entzunezko alfabetizazioa prozesu eta ariketa integratzaile eta zeharkakoan antolatzea.



No hay comentarios:
Publicar un comentario